Εξωγήινη απειλή σωτηρίας των λαών

 

Μέσα στην παράνοια που ζω πρόσφατα άρχισα να συνθέτω ένα συλλογισμό μέσα μου, προσπαθώντας να σκεφτώ κάτι που θα έκανε το κόσμο ενωμένο και θα έλυνε τα προβλήματα που δημιουργεί η διαφορετικότητα των λαών και οι τεχνητές ομάδες ανθρώπων όπως οι θρησκευόμενοι.

Υπέθεσα λοιπόν ότι ξαφνικά εμφανίζεται μια τεράστια εξωγήινη απειλή, ας πούμε ένας στόλος από αστρόπλοια του θανάτου, και επιδιώκει την άμεση εξόντωση της ανθρωπότητας. Δε κάνει διακρίσεις και δεν διαπραγματεύεται. Δε την ενδιαφέρει τίποτα άλλο εκτός απ'το να γίνουμε μια αναλαμπή στην ιστορία του σύμπαντος.

Τι θα γινόταν τότε; Ξαφνικά όλοι, μα όλοι, οι λαοί και οι -διεφθαρμένες απ'τις "χαρές" που προσφέρει η εκμετάλλευση του συνανθρώπου- εξουσίες θα είχαν ένα μοναδικό κοινό σκοπό: Την επιβίωση και αντιμετώπιση του κοινού προβλήματος. Ακόμα και οι μεγάλες δυνάμεις θα βοηθούσαν και θα συν έπρατταν με τις μικρές μη γνωρίζοντας τίποτα για την απειλή αλλά ξέροντας ότι δεν αλλάζει γνώμη και  στόχους.

Οι θρησκείες θα συμφωνούσαν σε κοινές παραδοχές μιας και όλοι οι πιστοί παντού θα πλήττονταν και όλες οι οικονομίες δεν θα είχαν ούτε χρέη ούτε προβλήματα πληθωρισμών και whatever. Είναι άσκοπα όλα αυτά αν πας για εξαφάνιση.

Αυτό που με προβλημάτισε κυρίως δεν είναι το γιατί κάθισα και σκέφτηκα κάτι τέτοιο, αλλά το γιατί κάτι τέτοιο είναι σχεδόν αναγκαίο για να ενοποιηθεί ο κόσμος και να συνειδητοποιήσει ότι είμαστε ένα ζώο, το ίδιο είδος και ίσοι ο ένας με τον άλλον. Είτε σε μένα ρίξει μια λεϊζεριά ο εξωγήινος είτε στον Πούτιν ο ίδιος σωρός θα γίνουμε. Άμορφος και καμένος.

Αργότερα μάλιστα παρατήρησα ότι δεν είμαι ο μόνος που το σκέφτηκε αυτό αλλά έχει ήδη υπάρξει επιστήμονας που το έθεσε ως λύση του οικονομικού προβλήματος του πλανήτη.  Συγκεκριμένα:

Και λογικά το έχουν σκεφτεί και πει και αρκετοί άλλοι. Αλλά αυτό είναι και το μεγαλύτερο θέμα. Έχουμε αρχίσει να σκεφτόμαστε, ΣΟΒΑΡΑ, ότι μόνη λύση για να σωθούμε είναι μια εξωτερική παρέμβαση/απειλή. Παραδόξως επιστρέφουμε,όχι πως είχαμε ποτέ φύγει τελείως δυστυχώς, στο άγνωστο και "ανώτερο" για να μας σώσει. Έστω και επιθετικά. 

Τελικά μάλλον οι θρησκείες πράγματι καλύπτουν μια σοβαρή ανάγκη της ανθρωπότητας. Να βρει το σωτήρα της εκεί που ευθυνόφοβα δεν μπορεί να βρει λύση. Γιατί οι εξωγήινοι δεν μπορούν να είναι φανταστικοί, πρέπει να τους δούμε κιόλας.

Αουτς

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι δεν είναι η καλύτερη μου περίοδος.

Θα είχε και δίκιο.

Infinite possibilites

Life is always about possibilities. Infinite possibilities.
There are constantly moments that split up into possibilities and we always have to choose a path in them. A simple yes on a seemingly not important question can lead to another branch of possibilities that you've never imagined.

Does that mean that we should consider with care what we choose, all the time?
In my opinion no. Because -to put it simply- most of the time future options are not clear and only appear after you've taken a specific path of decisions thus making you unable to predict which is the best option at the time being.

Obviously some choices are clearer as in what they'll produce as an outcome and when taking them,yes you'd need some serious thinking. But this is rare.

So most of the time my goal is to just take the decisions that will prove to be best for me and the people around me, making all of us feel a bit better and have a bit more fun.

Should I consider my personal interests more? Take less into notice the well-being of others?

Some times I feel I should. It's not good to try and make everyone around you feel good, especially the ones you care about, while they don't necessarily do that. It's not fair.

But it is what makes me feel good with myself.

And since I've got plenty of issues with myself, anything that makes me feel good with him (or is it me?) is -generally speaking- a good idea. A damn good idea.

Propane Nightmares

Something's tearing me down

And down

Cant help but feel it's coming from you

She's a gunshot bride

With a trigger cries

I just wonder what weve gotten our selves into

In a trail of fire I know we will be free again

In the end we will be one

In a trail of fire I'll burn before you bury me

Set your sights for the sun

Click click click

click click click click

It gets really old to listen to the typing sound all day long.

I'd preffer some other type of clicking.

Maybe a camera or a clacket.

Or a bomb.


Yeah.

Τσιγάρο

Χθες βράδυ(ή μάλλον σήμερα πολύ πρωί) είχα μια εξαιρετική συζήτηση με έναν ταξιτζή όλσο νόουν αζ ταρίφας.

Όπως μπήκα στο ταξί του με ρώτησε αμέσως: "Δεν πειράζει να καπνίσω ε;"
"Όχι φυσικά, αλλά θα κάνω κι εγώ ένα" του λέω. Χαμογελόντας άνοιξε λίγο και το δικό μου παράθυρο και μου έδωσε φωτιά όταν έβαλα το τσιγάρο στα χείλη.
"Ξέρεις" είπε με βραχνιασμένη φωνή "σήμερα βγήκα με τη μηχανή στην εθνική για λίγο και δεν φόραγα κάτι στο λαιμό και έκλεισε..αλλά το τσιγάρο,τσιγάρο!!" και γέλασε.
"Άλλωστε" συνέχισε "το τσιγάρο δε γίνεται να το σταματήσεις.. Είναι συνδιασμένο με όλες τις πτυχές της ζωής: Όταν περιμένεις το παιδί σου να γεννηθεί σου κάνει παρέα, όταν έχεις σκοτούρες είναι φίλος σου..ακόμα κι όταν χάσεις κάποιον τσιγάρο θα ανάψεις" και δάκρυσε.

Του είπα στα σύντομα την ιστορία όπου βρισκόμουν στο νοσοκομείο μια φορά και στο δίπλα κρεββάτι ήταν ένας που είχε κάνει εγχείρηση στη μύτη του και καλα-καλα δεν ανέπνεε αλλά σηκωνόταν ανα μία ώρα να καπνίσει! Του λεγα τι κάνεις ρε συ δεν πρέπει, αλλά αυτός εκεί!
Γέλασε πολύ μ'αυτή την ιστορία.

Είναι τελικά το τσιγάρο συνιφασμένο με πολλά σημεία της ζωής του καπνιστή. Τις περισσότερες και με τον θάνατο του συνδιάζεται.. Αλλά εκεί μου δημιουργείται η απορία! Αυτή η μαζική τάση αυτοκτονίας με μοναδικό κέρδος μια πρόσκαιρη απόλαυση δευτερολέπτων κάθε φορά, είναι τυχαίο γεγονός;

Νομίζω πως όχι. Είναι σημάδι των καιρών. Η ζωή του μέσου ανθρώπου είναι τόσο πιεστική και βαριά για τον ίδιο που πάντα ζητά κάτι που να του φέρνει χαρά κι ας έχει βλαβερές επιπτώσεις.  Δεν είναι δα και τόσο ωραία όλα ώστε να θες να ζήσεις 150 χρόνια..καμιά 60αριά καλά είναι.

Είναι θλιβερό αυτό σαν φαινόμενο αλλά θαρρώ πως υπάρχει. Ο άνθρωπος δε σχεδιάστηκέ ώστε να κουβαλάει έγνοιες τόσο μεγαλύτερες απ'τον ίδιο και να υπάρχουν κοινωνικά προβλήματα τόσο μεγάλα που να τον καταπιέζουν. Ζώα είμαστε, θα σκάσει ο εγκεφαλός μας.

Έτσι καπως καταντούν αρκετοί μόνοι, να καπνίζουν ένα τσιγάρο, αυτό που τους κάνει παρέα στις πιο έντονες στιγμές. Κι ας τους σκοτώνει.

Smoking cigarettes and watching captain Kangaroo

Καθημερινή λύτρωση

Η στιγμή που πετάω τα ρούχα της "δουλειάς" από πάνω μου κάθε μέρα είναι το λιγότερο λυτρωτική.
Νιώθω να απελευθερώνομαι και να ηρεμώ.
Δεν θα λεγα ότι είναι το καλύτερο σημάδι για τη ζωή μου.